Friendship never ends?

Co jest piękniejszego niż dotyk słońca po długiej, mroźnej zimie? Gra zieleniejących spojrzeń budzi zmysły z zimowego snu. I biorę garściami tyle, ile uniosę. Aż ciepło wysypuje się z moich drżących dłoni. Bo wiosną wszystko jest łatwiejsze? Tak mówią. A ja, jak co roku, mam spore wątpliwości. Każda zima mnie zawodzi. Każda jesień wyziębia myśli. Każde lato za szybko przemija, wystawiając mnie do wiatru. Może tegoroczna wiosna przyjdzie i już zostanie na dobre? Mam takie życzenie. Niech mi ukwieci ten trzeci ze studenckich lat. I zatrzyma czas, bo chcę zostać tu, z moimi dziewczynami. Chcę przedłużyć te dni, które wypełniają nasze donośne rozmowy. Wtedy nawet, gdy pada deszcz, my potrafimy tańczyć z radości. Może niech nas ktoś zamknie na tej uczelni i zgubi klucz? Przewrócimy świat do góry nogami, dokonamy rewolucji, stracimy zmysły ze śmiechu… Bo tak ciężko się rozstawać, gdy już pokochałyśmy swoje fanaberie.

skomentuj (0)